Gisteravond nog getennist met Sjanne. Grotendeels onder regendruppels maar wel fijn om weer een balletje te kunnen slaan in deze moeilijke tijden. Na het tennis, en ik had wat minder last van mijn rug als de laatste keren, hebben we nagezeten en thee gedronken. Ik vond het tijd om uit te leggen wat de situatie was voor mij en dat er momenteel dus geen plaats was voor haar(een andere vrouw) in mijn geest en leven. Ik heb haar verteld van mijn relatie, of eind van de relatie liever met Marleen, en hoe ik haar nog niet volledig van me af heb kunnen zetten en dat ik stilletjes nog hoopte dat het op de een of andere manier nog goed komt. Ondanks dat ik vermoed dat het voor Marleen echt voorbij is.

Uiteindelijk ben ik tamelijk in detail getreden over wat onze problemen waren en het zwoegen dat altijd leek te moeten tussen ons meestentijds. Natuurlijk was ik haar wat uitleg schuldig maar tevens deed het me goed om mijn hart enigszins te luchten.
Ze was wel gewend dat mensen dat deden zij ze. En ze vond het goed dat ik haar uitlegde dat ik dus niets met een andere vrouw kon beginnen. Ze begreep het zonder dat ik zei dat het om haar en mij ging, niet direct met die woorden in ieder geval.
Ze probeerde me zelfs op te beuren door te zeggen dat zij mij wel speciaal vond en waardeerde en dat we als vrienden nog wel dingen zouden kunnen blijven doen, ten minste als dat ging voor mij. Ik zei van wel.

Natuurlijk vertelde ik niet dat mocht ik ooit weer beschikbaar zijn dat het dan niet voor haar zou zijn want dat ik haar niet echt aantrekkelijk vind maar gelukkig heb ik het op deze manier kunnen zeggen. Moeilijk dit soort situaties.
Vreselijk al die liefde die naar de verkeerde kant gaat tussen de mensen heel vaak. En al die redenen waarom niet altijd van de mooiste zijn.
Ik ging pas weer om een uur of elf naar huis. Drie rooibossen later en drie sterrenmunten later voor haar.

Ik voelde me beter en leek wat afstand te kunnen nemen van Marleen en haar doen en laten daar in Roean. Het licht natuurlijk stil op me te wachten in een hoekje van mijn bewustzijn om bij de minste suggestie zijn kop weer op te steken maar in ieder geval ben ik zo beter de avond en nacht door gekomen. Ook vanmorgen gaat het beter. Ik maak afspraken en ik ga bijvoorbeeld naar Eliotte Ness om daar een paar dagen door te brengen en haar een beetje te helpen met dingen voor het huis. Wat schilderen ook waarschijnlijk.
Afleiding en aanspraak daar gaat het nu even om. Je met andere dingen bezig houden maar niet te moeilijke dingen want ik weet nog steeds niet wat ik nu wil of wat ik nu voel behalve mijn triestheid. Niets voelen dan maar, even.

Sporten, tennissen ook dat helpt (een beetje) en dat staat ook voor vandaag gepland.

Gisteravond rond een uur of half tien had Marleen me nog een smsje gestuurd. Daarin zei ze dat ze niets gedaan had gisteren (glander) en dat ze daar lekker van uitrustte. Dat ze al op bed lag en dat ze trots was op zichzelf dat ze niets gedaan had en uitrustte. Ze vroeg wat ik gedaan had. Ik vertelde tennis in de regen en dat de Nederlanders Vikingen zijn op dat gebied dat de regen ze niet stopt. En dat we wat gedronken hadden daarna. Zonder te zeggen wie die we waren. Misschien een bedekte manier van mij om te kijken of ik haar een beetje jaloers zou kunnen krijgen en dan te weten of er nog een plaats voor mij was in haar leven. Maar ze is alleen maar blij voor me natuurlijk dat ik andere mensen zie, ze stelde me zelfs voor me in te schrijven op ontmoetingswebsites toen ik bij haar was in Roean.
I know I’m pathetic. Dat is onderdeel van het leven af en toe, ieder heeft het recht pathetic te zijn soms en daar gewoon trots op te zijn, want dat hoort erbij (zoiets).

Wat vertel ik mezelf, dat ze zelf niet zou beseffen dat we toch nog met elkaar verder willen gaan en dat we wat tijd nodig hebben alleen om dingen te beleven?
Nog steeds ben ik er voor haar, wil ik er voor haar zijn, voor als die nieuwe liefde ineens over zou zijn of niet zou bestaan of zelfs nu als ik denk dat ze me nog nodig heeft ondanks die nieuwe man.
Nog kan ik haar niet opgeven.

Afleiding dus maar en net een sms van Sjanne met het adres van de sportschool waar we hebben afgesproken tussen de middag. Ik ga dan mee doen op een fiets, spinnen noemt ze dat. Het lijkt me niets maar het kan geen kwaad daar even te kijken. Ik dacht me eventueel in te schrijven in zoiets om wat mensen te ontmoeten maar vooral om een beetje aan mijn fysiek te werken en mijn buik een beetje kwijt te raken. Onbewust of liever onterecht heb ik het idee dat ik tegen een jonge man van dertig de competitie moet aangaan en een buik minder zou me iets meer kans geven, estetisch gezien. Like I said; Pathetic!

Het is kwart voor negen, opstaan dan maar en douchen. Gister na het tennis heb ik dat niet gedaan dus het inmiddels oude zweet eraf voordat het er nooit meer af gaat.

Door de smalle luxaflex heen vermoed ik grijze wolken en wind.

Zomer 2011, fuck you!