Ik moet weer eens wat schrijven. Maanden schieten weer voorbij.
Ik ben inmiddels al weer een week ziek. En behoorlijk helaas. Koorts en zo, en hoewel het nu beter gaat (ik ben op mijn werk) ben ik nog steeds niet ok en heb ik ook nog verhoging.
Ik heb zware medicamenten gekregen van de doctor die ik uiteindelijk zaterdag toch maar heb laten komen. Het is alles nog niet voorbij.
Morgen gelukkig vrij maar tot nu toe niet in staat om te gaan skiën met onze recent gekochte (39€) ski’s en schoenen met stokken.
Ondertussen lijkt de sneeuw alweer te smelten, de zon het laat niet meer toe nu de laatste dagen. Ik hoop dat het niet te laat is.

Ik voel niet veel van het mooie weer. Ik voel niet veel van niets. Ik ben gelukkig als ik niets voel en dus ook geen misselijkheid en hoofdpijn.
Allerlei vreemde gewaarwordingen, oude gevoelens en misselijkheden die ik vergeten was sinds mijn teenage/twenties jaren. Was ik zo vaak zo ongezond toen? Nu met mijn buikje toch wat meer weerstand blijkbaar.

Het is een wat lege wereld hier. Nauwelijks cultuur, geen humor, nur arbeiten en geldmachen, Arbeitsstatus etc. It’s definitively not a fun world here.

Maar dat wist ik eigenlijk wel natuurlijk.
Pearly is ook ziek, iets minder als ik maar dat wordt ook niet echt beter nog.

Zwaar geinspireerd door dit schrijfboekje (met boedha en Indische patronen en kleuren), heb ik zin in raga music en wierrook en Indische sferen. Ik heb toevallig ook nog Indian Summers (Engelse serie) op de computer gezien.

Feels like i’m loosing it a bit at the moment.