15 september 2019,

Het is zondag en B. had eigenlijk bijna thuis wellen zijn, in ieder geval ’s avonds. Dat leek sowieso niet te gaan lukken ook toen gisteren nog alles oké leek.

Ergens bij Nîmes zij we van de autoroute afgegaan om te tanken en daarna hadden we het in ons hoofd gehaald om nog wat boodschappen te doen. Uiteindelijk vonden we een Carrefour Market en daar hebben we toen nog wat inkopen gedaan.

Terug om weer verder te gaan besloot ik nog even de koelvloeistof te controleren omdat ik tijdens het rijden een wat andere beweging had gezien op de temperatuurmeter, ook al was het een minuscuul verschil met voorheen.

En jawel hoor, weer was de koelvloeistof leeg. Na een kleine inspectie bleek het op dezelfde plek kapot te zijn als toen in Oostenrijk. Dat heeft de man van de garage daar toen gerepareerd en ons gezegd dat we dat ergens in de toekomst maar vernieuwen moesten maar dat het geen haast had en dat het voorlopig zo wel ging.

Helaas ging dat nu dus niet meer.

Nog een stuk van de slang afsnijden ging niet meer, daar was het stuk inmiddels te kort voor omdat de garagist in Oostenrijk dat toen al gedaan had ter reparatie.

Op dat moment zag ik even niet hoe we dat oplossen gingen, konden. Het was acht uur  ’s avonds, zaterdag. Alles dicht natuurlijk. 

De Carrefour Market ging ook dicht en even later zag ik een man die daar werkte en die naar huis ging (neem ik aan) bij onze Slomo voorbij lopen, en trok ik de stoute schoenen maar aan om hem aan te spreken en te vragen of hij ons helpen kon. Ons geluk wilde dat hij een vriend had die recht tegenover woonde die mecanicien is. Hij had hem zelfs net nog gezien. 

Hij belde hem op maar die avond kon hij niets meer doen, hij stond al onder de douche, ik moest hem dan maar morgen terugbellen en eventueel kon hij dan de durit (slang) wel vinden (op zondag!)

Inmiddels is hij voorbij geweest rond half elf en nu is hij onderweg om het onderdeel voor ons te vinden.

Het is iets na twaalven en we hebben hem nog niet gezien maar we hebben vertrouwen. De man van de Carrefour Market heeft dat en wij dus ook, B. en ik.

B. tekent wat verder aan een tekening die ze al eens thuis en Bayern begonnen was. Eigenlijk wilde ik ook verder maar bedacht me om even onze peripecies  op papier te zetten.

De winkels gaan straks waarschijnlijk ook dicht. Om half één vermoedelijk.

—

In de stad Nîmes, want we zijn nog niet weg. 

“La feria bat son plein”

Een beetje verloren in een vreemde stad met veel te veel mensen om ook maar een beetje kennis te maken. Dit keer zijn we op de fiets gekomen naar het centrum. (Gisteren te voet). Het is zes uur. We proberen het toch. Een terrasje en daarnaast worden Franse “Schlagers” gezongen en wij bestellen twee sangria om een beetje in de sfeer te komen. Het lijkt vooralsnog een hopeloze zaak.

Op B.’s gezicht zie ik wat? Apprehension of angst? (Geen van beide waarschijnlijk, ik schat het toch meestal fout in.) Het lalt heftig verder in de bar naast ons, onder een boog.