Eindelijk weer eens

Eindelijk weer eens op schrijfsafari in Freisingen. B. had bij mij geslapen vannacht en ik besloot haar maar naar Freisingen te brengen om dan daar zelf wat te doen. Op het moment van besluiten was nog niet helemaal duidelijk wat ik daar precies ging doen maar het in een middelgrote stad zijn leek me inspiratie genoeg om iets te vinden dan. Opeens hier aangekomen, misschien een half uurtje geleden, leek het me duidelijk dat ik weer in een café moest om daar wat te schrijven. Soms denk ik aan het boek dat ik moet beginnen te schrijven maar het lijkt me ook van belang dat ik mijn ontspanningsmomenten op terrassen en koffiegelegenheden moet beschrijven/onderschrijven.. Ik ben redelijk tevreden over hoe ik de laatste dagen bezig ben.
Aan het schilderen met veel nieuwe inspiratie op allerhande schilderijen. Muziek luisteren en vele artistieke plannen aan het maken.
Voor de verjaardag van B. heb ik een schilderijtje gemaakt met Flashe vinylverf en ik had het in drie dagen af. Een absoluut record sinds ik officieel artiest ben. Ik heb natuurlijk geen tijd gehad om B. voor me te laten poseren maar ik heb een foto genomen waar ze naakt op bed lag in mijn woninkje in Feldmoching van toen. Zo is het ook nog een mooi souvenir geworden van die damaligen Zeiten in Feldmoching. Vorig jaar.
Het ging om haar lichaam in de dekbedden en kussens tegen de witte houten latten wand. Van haar gezicht is alleen haar kin te zien. Dat was de bedoeling. Ik denk dat ze het mooi vind maar wat weet ik. Al met al heb ik de indruk dat ik me weer wat dichter bij mijn eigenlijke leven bevind sinds de laatste twee weken.

Dat ik dat aspect van mijn leven, waar het niet uitsluitend om geld verdienen gaat maar om al die andere en interessantere dingen die mij vullen en niet slechts legen, weer serieus neem. Op een of andere manier heb ik de indruk dat er een soort van oplossing ligt in mijn artistieke bezigheden en inspiraties. This ís the way I have to live!! Er is eigenlijk geen keuze ook al dacht ik via de ! d. fabrik wat dingen te kunnen combineren. (geld met artistieke zaken) I was wrong..

Wat mijn boek betreft, denk ik dat ik maar gewoon beginnen moet met iets te schrijven in de eerste persoon denk ik en dan maar verder gaan en een nieuw hoofdstuk ook wanneer er geen verband tussen lijkt te liggen. Het verband dus de delen komt vanzelf wel tevoorschijn vermoed ik zo maar. Het kan over iemand zijn die hier op een terras zit en een koffie drinkt en waarmee we dan verder in zijn leven doordringen en het verhaal komt dan met het schrijven vanzelf boven drijven. Iemand die verwantschappen heeft met mij maar die toch een ander leven heeft. Dat kan interessanter zijn, bolder, spannender vol met dingen die ik uiteindelijk toch niet heb kunnen beleven. Dromen en dingen ook van anderen die ik heb geïntegreerd door mijn leven heen. Boring dingen ook maar utterly discribed tot in het uiterste detail, tergend.

Op een gegeven moment als ik innerlijke rust vind dan begin ik , dat voel ik.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *