Het is donderdagavond kwart voor negen ongeveer. Een mooie warme avond.
Ik heb net nog tennistraining gehad wat meestel neerkomt op even samenspelen en dan een partijtje of een dubbel met nog wat anderen. Vanavond was het de laatste variante. Ik besloot er maar opuit te gaan vanavond omdat B. een afscheidsfeest van Clement had en ik daar niet voor ben uitgenodigd. Na haar werk vanaf een uur of vier, half vijf.
Voorlopig zit ik hier nog in mijn uppie ook al had ze een uur geleden al gezegd had dat het voorbij was daar en dat ze me hier in Dorfen zou ontmoeten.Ik had geen zin om thuis te gaan zitten wachten als een imbiciel. Bovendien krijg ik daar een heel onprettig gevoel bij en flitsen van vorig jaar toen ze ook steeds niet naar huis kwam na het werk in een cloud van onduidelijkheden.
Om dit voor te zijn en mijn gedachten op iets positiefs te concentreren ben ik dus maar weggegaan en ik heb haar dit met een Whatsappje laten weten. Slight probleempje, ik heb geen geld meer. Misschien nog twee euro hoewel ik niet zeker ben dat het genoeg is om er de koffie, die de vriendelijke man (Guiseppe?) me net op mijn tafeltje zet, van te betalen.
Ze belde net op, ze is onderweg hierheen. (inmiddels bijna negen uur)
Maar goed, op wat positives concentreren.
Tennis ging redelijk, een aantal goede dingen gedaan en redelijk mijn concentratie erbij houden en zonder te forceren. Ik was eigenlijk lekker ontspannen. Normaal en vooral met een dubbel span ik me toch te veel aan geestelijk en waarschijnlijk lichamelijk daardoor ook. En het doet mijn prestaties geen goed eigenlijk. Ik zit dan plots in een andere ietwat enge modus, een foute fout modus, zeg maar. Ik merk dat vooral als ik de service ontvang en ik me probeer daarop in te stellen. Opeens dacht ik : en als ik nu doe alsof er een gewone snelle bal op me afkomt. Daar heb ik normaal gesproken geen problemen mee en die sla ik gewoon terug als welke andere forehand of backhand. En daar kwam dus die backhand en ik sloeg een superbal terug. Simple as pie! Een hele openbaring. Gisteren met voetballen had ik ook zo’n rustig gevoel ook al had ik het nog niet zo volledig uitgewerkt. Daar ging het ook veel beter.
Verder ben ik vrijwel constant met de “Slomo” bezig. Nu voornamelijk de badkamer en de luifel. In anderhalve week gaan we naar Zweden. We hebben de boot en de brug al een maand geleden gekocht.